کانکتور فیبر نوری وسیله ای است برای اتصال قابل جدا شدن (فعال) بین فیبرهای نوری و فیبرهای نوری. این دقیقاً دو وجه انتهایی فیبرهای نوری را میبندد تا انرژی نور خروجی توسط فیبر نوری فرستنده را بتوان به حداکثر میزان با فیبر نوری دریافتکننده جفت کرد.
کانکتورهای فیبر نوری را می توان به کانکتورهای فیبر نوری تک حالته و چند حالته مبتنی بر سیلیکون با توجه به رسانه های مختلف انتقال و سایر اتصالات فیبر نوری مانند پلاستیک به عنوان رسانه انتقال تقسیم کرد. با توجه به ساختار کانکتور، می توان آن را به: FC، SC، ST، LC، D4، DIN، MU، MT و اشکال دیگر تقسیم کرد.
